Sardynia dzień 3 La Calleta

-

La Calleta

Po przymusowym noclegu w najbliższym porcie, kolejnym rankiem wypływamy z portu. Pogoda się wyklarowała, odsłaniając piękno saryńskiego wybrzeża oraz samej wyspy. Staramy się postawić żagiel, ale bez sukcesu. Skiper nie sprawia wrażenia doświadczonego źeglarza. Widoczne to już było w poprzednim dniu, kiedy wpływając do portu, nie wydał wczas rozkazu przygotowania cum i zahaczył o reling sąsiadującej łodzi przy parkowaniu. Za to stara się nadrabiać "byciem cool". Płyniemy do  Callety, które rokuje na większe przejawy turystycznego życia.


Uczestnicy rejsu przyzwyczajili się już do "bujania" na morzu i co raz wyraźniej angażują się do swoich ról. Jak na przypadkową grupę osób, która przyjechała na sardyńskie wakacje, to uczestnicy zachowują się wyjątkowo zorganizowanie. I nie piszę tu o ich umiejętnościach źeglarskich, bo te były prawie znikome. Nie mówiąc o fakcie, że byłem jedyną osobą, która w rejs zabrała zwykłą tanią lornetkę z Decathlonu.

Oprócz już byłego kolegi "Nysy" i jego domniemanej dziewczyny, na pokładzie są jeszcze: "grubasek", na codzień mieszkający w Szwecji, "król gąbki" czyli właściciel firmy produkującej gąbke dla celów medycznych, Aneta z Chorzowa dzieląca koje z Barbarą, właścielką zielarni "Po zdrowie" na Śląsku. No i skiper wraz z Remigiuszem i jego małżonką. Celowo nie poznaję ich danych osobowych.

Na tym etapie rejsu. uczestnicy starają się być mili, rozmowni i zdobyć zaufanie. Rozmowy się kręcą wokół banalnych tematów, o wszystkim i o niczym, tylko nie o źeglowaniu. Podzielono nas na wachty, mnie przydzielono do grupy wraz z Nysą i jego domniemaną dziewczyną. W sumie logiczne bo Nysę jako jedynego uczestnika rejsu znam ponad 35 lat, ale z drugiej strony przydzielono nas na pierwszą i ostatnią wachtę każdego dnia. To oznacza, że wszystkie wypłynięcia i wpłynięcia do portów czyli najbardziej wymagające manewry sa na naszych barkach. Ja jestem po raz pierwszy na morzu, tak samo jak domniemana dziewczyna Nysy. A to inni uczestnicy rejsu chełpili się posiadaniem patentu i wieloma dniami spędzonymi na morzu. 

Ale w tym konkretnym dniu, nie chciałem sobie jeszcze tym zaprzątać głowy. Stałem za sterem i rozkoszowałem się zarówno jak nawigowaniem jednostki tak i pięknymi widokami. Po paru godzinach dopływamy do portu w Calleta. Parkowanie łodzi w porcie, znowu idzie jak po grudzie, nota bene niktz załogi nie potrafi obsługiwać CB radia. Obsługa portu przypomina się, że należy zgłaszać przypłynięcie do portu. No nic, zaparkowaliśmy. Schodzę na ląd, eksplorować piękną krainę, w końcu jestem na wakacjach, po prawie 2 letnim covidowym lock downie. 


Mozaika w porcie Calleta
Torre di San Giovanni

      

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Sardynia dzień 2 Porto Corallo

-
Image
Wypłynięcie z portu i pierwsze podejrzenia Po zapoznawczym wieczorku w porcie podczas którego załoga wstępnie się zapoznała ze sobą i z kilkoma butelkami rumu, wypłyneliśmy z portu lekko skacowani, ale i zadowoleni widząc nadciągające chmury.  Udało nam się postawić żagiel i przy sporym przechyle uciakliśmy przed burzą, która szła na południową część wyspy. Pierwsze godziny to adaptacja błędnika na pobyt na morzu, na szczęście o dziwo jestem dosyć odporny na chorobe morską. Podczas pierwszych rozmów, dochodzi też do bliższego zapoznywania się wśród załogi. Gdzie mieszkasz, co robisz itp. banały. O skiperze słyszałem już nieco wcześniej od byłego kolegi, że niby jest agentem Mosadu, bo kiedyś w młodości zakochał się w arabskiej dziewczynie, którą poślubił. A, że był białym z Polski, tak mu tą jego żonę porwali bracia czyli jego zięciowie, a on dla niej zrobił by wszystko... Przyznam szczerze, że ta opowieść dla mnie była trochę kiczowata i chciałem skipra co najszybciej sprawdzić, c...
Read more

Sardynia dzień 4 Poltu Quatu

-
Image
 Polto Quatu - presja co raz bardziej zaczyna narastać Po raz kolejny zaczynam wachtę z byłym kolegą i jego domniemaną dziewczyną. Pogoda piękna, wiaterek spokojny i po raz kolejny nie udaje się postawić żagla, więc "źeglujemy" na benzynę. Po pierwszych 3 godzinach, następuję zmiana naszej wachty, ale Remigiusz zwraca się do Nysy, aby go zastąpić. Ten jako przydupas zgadza się grzecznie i przychodzi za mną. Za pierwszym razem mu odmawiam, bo przecież jestem na wakacjach, a nie na galerach, ale ten mnie prosi żebym był "dobrym kolegą". Zrobiło mi się go żal, ale naszczęście już po raz ostatni w naszej znajomości.  Ponownie stawam za sterem, swoją drogą to sobie myślę, że nie zła z nas źeglarska "załoga". Ja z moją fobią z wody, a Nysa pomimo tego że to już jego 5 czy 6 rejs, wydaję się zagubiony i niepewny tego co ma robić. Za sterem nie stawa za chętnie. Ma astygmatyzm, słaby wzrok i choleria wie co z łbem. Na komisji wojskowej zakwalifikowali go do katego...
Read more

Sardynia i operacja "żołnierz idzie" dzień 1

-
Image
 Sardynia i operacja "żołnierz idzie" Pisze się rok 2022, czyli 2 rok pandemii. Po zimowym lockdownie, na wiosę znowu otwierają się granice i powraca możliwość podróżowania. Na pierwszy wyjazd w tym roku dedycuję się na Sardynię a dokładniej na wzięcie udziału w moim pierwszym rejsie żeglarskim wokół tej wyspy. Rejs organizuje  Klub Podróżniczo Żeglarski “HORYZONT” z Katowic. Klub z polecenia mojego już byłego kolegi Bartosza Woszkowskiego "Mysłka".  Drogie morskie do tej pory pokonywałem tylko na krótkich dystansach, maksylnie kilku godzinowych (rejs Helsinki - Tallin, połowy ryb na Cyprze i Egipcie), spędzenie całego tygodnia na morzu jest czymś zupełnie nowym i absolutnie poza strefą komfortu. Ale czy nie na tym polega piękno osobistego rozwoju? Zwłaszcza, że mam fobię z utunięcia :) Po wysłuchaniu od najbliższch krytyki, w co się to pakuje, kupuje bilety na przelot do Cagliari via Malpenza i szykuje się do kolejnej przygody. Dostanie się do Cagliara z Pragi jest...
Read more